Publikacje
W ramach pracy naukowej i zawodowej dr Stanisław Grzegórzko przygotował szereg artykułów opublikowanych w renomowanych, punktowanych czasopismach prawniczych oraz rozprawę doktorską będącą wynikiem jego badań nad problematyką pełnomocnika w postępowaniu karnym. Jest również autorem rozdziału m.in. w monografii poświęconej zagadnieniu zatorów płatniczych w działalności gospodarczej, pod redakcją M. Sieradzkiej.
Artykuły naukowe
Postępowanie nakazowe w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym – przyspieszenie czy ryzyko przedawnienia? Analiza w kontekście skutków dla karalności czynu
Postępowanie nakazowe ma przyspieszać rozpoznawanie wykroczeń i odciążać sądy, jednak w praktyce często prowadzi do odwrotnego efektu. Wniesienie sprzeciwu powoduje konieczność rozpoznania sprawy w zwykłym trybie, co znacząco wydłuża postępowanie i zwiększa ryzyko przedawnienia czynu. Dlatego pojawia się pytanie, czy tryb nakazowy faktycznie usprawnia wymiar sprawiedliwości, czy raczej – wskutek opóźnień – sprzyja umarzaniu spraw.
Autor wskazuje, że w sprawach o wykroczenia drogowe stosowanie tego trybu może prowadzić do opóźnień i w konsekwencji do przedawnienia karalności wykroczenia. Paragraf na Drodze 2025, nr 2.
Prokurent – pełnomocnik czy nie pełnomocnik?
W artykule autorzy S. Grzegórzko i H. Nowicka, omawiają kwestię prokury jako szczególnego pełnomocnictwa, które uprawnia przedsiębiorcę do szerokiego reprezentowania swojej firmy w czynnościach prawnych, zarówno materialnych, jak i procesowych. Zwraca uwagę na kluczowe różnice między prokurą a zwykłym pełnomocnictwem, zwłaszcza w zakresie jej jawności i niemożliwości ograniczenia jej wobec osób trzecich.
W opracowaniu tym poruszone zostały również trudności związane z weryfikacją umocowania prokurenta, szczególnie gdy nie jest on ujawniony w odpowiednim rejestrze. W szczególności, omówiono problematykę niekaralności prokurentów osób prawnych. Zauważono, że brak zgodności z przepisami dotyczącymi powołania prokurenta może prowadzić do nieważności podejmowanych przez niego czynności prawnych. Ponadto, artykuł wskazuje na konieczność wprowadzenia zmian w art. 18 § 2 k.s.h., które przywróciłyby stan prawny sprzed 1 października 2018 r., w celu usunięcia niepewności w obrocie prawnym oraz zwiększenia spójności regulacji dotyczących prokury. Przegląd Prawa Handlowego 2025, nr 4.
Zastępstwo reprezentanta dziecka przez substytuta i aplikanta w postępowaniu sądowym
Autor artykułu bada kwestię roli aplikantów w postępowaniach sądowych, w których radca prawny lub adwokat pełni funkcję reprezentanta dziecka. Porusza pytanie, czy możliwe jest zastępowanie reprezentanta dziecka przez substytuta lub aplikanta oraz jakie istnieją prawne ograniczenia w tej kwestii. Autor omawia również szczególne wymagania, jakie powinny spełniać osoby pełniące funkcję reprezentanta dziecka, zwracając uwagę na zmiany wprowadzone przez nowelizację Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
W artykule podjęta jest również refleksja nad naczelną zasadą ochrony praw dziecka oraz kwestią kolizji interesów, gdy w postępowaniu uczestniczą zarówno rodzice, jak i dziecko. Autor analizuje również rolę nowo wprowadzonego instytutu „reprezentanta dziecka” oraz wymogi, które muszą spełniać kandydaci do roli reprezentanta dziecka, aby móc pełnić tę funkcję. Zawarto również odniesienie do wyników badań, które wskazują na cechy idealnego reprezentanta dziecka – takie jak empatia, wiedza prawnicza oraz umiejętności psychologiczne. Radca Prawny Zeszyty Naukowe 2025, nr 1.
Reprezentacja spółki z o.o. w organizacji jako pokrzywdzonego w postępowaniu karnym
Artykuł ten został poświęcony reprezentacji w postępowaniu karnym pokrzywdzonego, jakim jest spółka z o.o. w organizacji. Reprezentacja procesowa osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej co do zasady nie wzbudza wątpliwości zarówno w doktrynie, jak i judykaturze, gdy powołano w niej zarząd lub inny organ uprawniony do reprezentacji. Problem pojawia się, w praktyce wtedy, gdy takiego organu jeszcze nie powołano, co może mieć miejsce m.in. w przypadku spółki z o.o. w organizacji, a zachodzi potrzeba podejmowania działań w interesie pokrzywdzonego podmiotu, np. ustanowienia pełnomocnika, złożenia wniosku o ściganie. W artykule dokonano analizy przepisów znajdujących zastosowanie w takich przypadkach i zaproponowano rozwiązanie, które choć może nie idealne, to jednak z pewnością przyczyni się do uporządkowania podmiotów i roli, w jakiej występują, reprezentując dany podmiot, np. spółkę z o.o., jako pokrzywdzonego w postępowaniu karnym. Palestra 2024, nr 2.
Reprezentacja małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym
W opracowaniu pt. „Reprezentacja małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym” poddano analizie przypadek, gdy żaden z rodziców reprezentować dziecka nie może z powodu konfliktu interesów, jakie zachodzą lub mogą zachodzić między rodzicem reprezentującym małoletniego a drugim z rodziców, który jest oskarżony o popełnienie przestępstwa na szkodę dziecka.
Postuluje się zmianę w art. 51 § 2a k.p.k., aby wykluczyć możliwość reprezentowania dziecka przez rodzica w takich przypadkach. Choć wprowadzenie instytucji reprezentanta dziecka, który zastąpi kuratora, jest krokiem w dobrym kierunku, nadal pozostaje problem związany z wyjątkiem zawartym w art. 98 § 2 pkt 2 k.r.o., który pozwala rodzicowi uzależniać decyzje procesowe od zachowań oskarżonego rodzica, co może być niekorzystne dla dziecka. Radca Prawny Zeszyty Naukowe 2023, nr 4.
Monografie
Pełnomocnik w polskim postępowaniu karnym
Publikacja ta powstała w wyniku badań naukowych prowadzonych na wydziale Prawa i Administracji Uczelni Łazarskiego, pod opieką naukową prof. dr hab. Ryszarda A. Stefańskiego. Jest to opracowanie monograficzne poświęcone instytucji pełnomocnika w postępowaniu karnym. Na jej podstawie dr Stanisław Grzegórzko uzyskał stopień doktora nauk w dziedzinie nauki społeczne w dyscyplinie nauki prawne.
Rekompensaty za poniesione koszty związane z odzyskiwaniem należności, [w:] Zatory płatnicze w działalności gospodarczej, red. M Sieradzka
W publikacji omówiono korzyści dla przedsiębiorców wynikające z uchwały z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania zatorom płatniczym, która wchodzi w życie 1 stycznia 2020 r. Nowe przepisy mają na celu ograniczenie opóźnień w regulowaniu płatności przez kontrahentów. Kluczowe rozwiązania ustawy to: skrócenie terminów zapłaty, przyznanie prezesowi UOKiK uprawnienia do ścigania przedsiębiorstw powodujących największe zatory płatnicze, obowiązek raportowania przez duże firmy swoich praktyk płatniczych do MPiT oraz wprowadzenie ulgi za złe długi w PIT i CIT. Monografia została podzielona na rozdziały tematyczne, w których szczegółowo omówiono nowe regulacje prawne. Dodatkowo, poruszone zostały zagadnienia związane z sukcesją przedsiębiorstwa osoby fizycznej, w tym aspekty przejścia zobowiązań na następców lub zbywców. Wydawnictwo Difin 2021.
